กลวิธีของมวยไทย

มวยไทยเป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ที่มีลักษณะเฉพาะมีกลไกการต่อสู้ ผู้ฝึกหัดมวยไทยจะต้องปฏิบัติตาม ธรรมเนียมประเพณี เชื่อฟังปฏิบัติตามผู้ฝึกสอนอย่างเคร่งครัดและ และมีทักษะพื้นฐานต่างๆ เช่น

-การชกหมัดเหวี่ยงหรือหมัดสวิง เป็นหมัดที่ชกโดยใช้แรงเหวี่ยง ส่งจากไหล่และลำตัวช่วย  มีเป้าหมายที่บริเวณกกหู ต้นคอ คาง ใบหน้า และบริเวณซี่โครง

การป้องกันการชกหมัดเหวี่ยง  ให้ยกแขนขึ้นรับ ถ้าเป็นบริเวณซี่โครงให้ลดแขนลงมา แนบลำตัว เพราะ หมัดนี้เป็นหมัดที่มาจากด้านข้าง

-การชกหมัดเสย หรือหมัดสอยดาว  เป็นหมัดที่ชกโดยมี ทิศทางของหมัดจากด้านล่างขึ้นบน โดยเปิดท่อนแขนขึ้นเกร็งแขนและ กำหมัดให้แน่น ส่งหมัดด้วยแรงส่งจากเท้า   เป้าหมาย  การชกอยู่ที่ปลายคางและลิ้นปี่

การป้องกันหมัดเสย มี 2 วิธี คือ ไขว้แขนรับ เพื่อบังคางและใบหน้า และ โยกตัวหลบ แต่จะต้องทำอย่างรวดเร็ว และให้พ้นวิถีของหมัด

นอกจากนี้การใช้อาวุธเท้าก็เป็นสิ่งสำคัญเหมือนกัน เพราะเท้าเป็นอาวุธมวยไทยที่เกือบจะเรียกว่าเป็นอาวุธที่สำคัญที่สุด  การใช้เท้ามี 2 ลักษณะคือ การถีบและการเตะ

**การถีบ ใช้เท้าทั้งซ้ายและขวาถีบคู่ต่อสู้ ทำให้คู่ต่อสู้เสียหลัก และเป็นการสกัดกั้นการบุกของคู่ต่อสู้ได้
การป้องกันการถีบ มี 3 อย่าง คือ

การปัด ใช้เมื่อคู่ต่อสู้ถีบมา ให้ใช้มือหน้าปัดขา คู่ต่อสู้ออกไปด้านข้าง ให้พ้นจากเป้าหมาย

การจับยก ขณะที่คู่ต่อสู้ถีบมาให้ใช้มือ จับขาคู่ต่อสู้พร้อมยกขึ้นให้สูง และจับทุ่มลง

การหลบฉาก เมื่อคู่ต่อสู้ถีบมาให้ถ่ายน้ำหนักตัวหลบฉากออกไปข้างใดข้างหนึ่ง

**การเตะตรง หรือเตะผ่าหมากเป็นการเตะขึ้นตรงๆ โดยเตะขึ้นไประหว่างแขนทั้งสองจาก
เป้าหมายของการเตะคือ  ผู้เตะสามารถเตะได้ทั้งเท้านำและเท้าตา

การป้องกันการเตะตรง คือ ให้ผงะออกให้พ้นระยะเท้า เพราะการเตะตรงเป็นการเตะจากด้านล่างขึ้นตรงๆ